با توجه به اينكه اترنت ده گيگابيتي تأثير زيادي بر مراكز داده در سطح جهان ميگذارد، كدام يك از كاربردهاي نيازمندِ پهنايباند وسيع، قبل از همه از اين موهبت بهرهمند خواهد شد؟
بسياري شركتها در مركز داده خود در روياي يك شبكه كاملاً مبتني بر IP به سر ميبرند. بيشتر شركتهاي تجاري كوچك و متوسط، و نيز برخي سازمانهاي كوچك و متوسط به دلايل مالي از DAS و NAS به عنوان مدلهاي ذخيرهسازي اوليه خود استفاده ميكنند. ولي همانطور كه سازمانها گسترش پيدا ميكنند، تيمهاي پشتيبان IT نيز مجبور ميشوند با تعداد زيادي سرور كار كنند و صدها ترابايت اطلاعات حياتي را در تمام سال به صورت 24 ساعته مديريت كنند. از بعضي جهات يكپارچگي ذخيرهسازي نيز موضوع مهمي بهشمار ميرود. در نتيجه چالش مهم، انتخاب روش ارسال اطلاعات به سرور است.
استاندارد رايج براي ارتباط سرور با كامپيوترهاي ديگر در شبكههاي سازماني، اترنت گيگابيتي است. ولي قسمت عمده نقل و انتقالات سنگين موردنياز در ذخيرهسازي حياتي شبكههاي سازماني بزرگ با استفاده از SAN انجام ميشود كه توسط يك شبكه Fiber Channel با مديريت مجزا به شبكه اصلي متصل است.
شبكههاي FC اختصاصي براي ذخيرهسازي كه در اواسط دهه 1990 توسعه يافت، در نسخههاي 1، 2 و 4 گيگابيتي يافت ميشود و هميشه چند قدم جلوتر از فناوري اترنت همردهِ آن حركت ميكند.








